ده ماهگی رادین

پسری ما تو ماه دهم زندگیش:

پنج تا دندون داره ...ششمی هم در راهه.

روی پاهای نازش بلند میشه البته باید دستش رو به یه جایی بگیره و به همون شکل یکی- دو قدم بر میداره.

در کشوها و کابینت های آشپزخونه رو باز میکنه و دوست داره کل محتویاتش رو بریزه بیرون.

وقتی بهش میگیم " بگیرمت" با سرعت زیاد فرار میکنه البته وسط راه میشینه ببینه هنوز دنبالش میای یا نه وقتی هم بهش میگیم " فرار کنم " دنبالت میاد .خلاصه داستان دزد و پلیس داریم.

دست دسی میکنه .... نانای میکنه (با صدای هر آهنگی خودشو تکون میده- پسرمون قرتی شده) .... سرسری میکنه..... دستشو میذاره جلوی دهنش و آآآآآآآآآ میکنه.

وقتی لباس بیرون میپوشیم کاملا میفهمه و پشت سر هم میگه دَ دَ و تند تند هم بای بای میکنه بعد روش رو میکنه اونور که این یعنی بریم.گاهی هم پاهشو تو بغل تکوون میده که یعنی زودتر برو .

اعتراض کردن رو به خوبی بلده و صداش رو کلفت میکنه و اِ اِ اِ میگه.

لباشو میاره جلو و پوووووووووووووف میکنه .

جعبه دستمال کاغذی هم یکی از اسباب بازیهاست که تمام دستمالهاش ظرف یه دقیقه خارج میشه.

غذا رو میتونه تو دهنش یذاره البته برای لباساش روزگاری درست میکنه.

کارتون پنگول رو خیلی دوست داره و نگاه میکنه و با دست زدن اونا رادین هم دست میزنه.

خونه مامانی که میریم پادشاهی میکنه و هر کاری دوست داره میکنه .تا بابایی میاد زود میره بغلش چون میدونه بعدش یه بیرون و یه بستنی تو راهه.